Bir-gün-iç

Olduğum yere yığıldım, kalbim yavaşlıyor
Tüm o; hayat, bir anda, film şeritleri, bilmem neleri
Sanırım hepsi doğru ama bu senaryo ucuz
Aynı küfürler tekrarlanmış her uyanışta
Sahneler hep: bir-gün-iç
Ölmüyorum, her defasında.

Güzel ajandalar masada, kapakları şık
Birinin içinde takvim var, cepler, hatta hesap makinası
Geçen senenin tarihleri, bu kaçıncı boş sayfalar
Özeti bu
Planlayamadım, hiçbir zaman.

Fotoğraf makinası köşede uyuyakalmış
Albümlerden silmiştim kendimi
Sadece birinin ayakkabıları var, yüzü yok
Vapurun üst katında, sarkmış, bulutlara basmış.
Gülümsüyor sanıyordum, meğer bana benziyormuş.

Yeni renklerde karar kıldığı vakit
Boyacılar istifa etmiş, iskeleler kalmış
Yağmur yağsa gidecekmiş ama
Öyle yağmur nerede?
Güzel bir mevsime, daha mevsimler varmış

Bundan sonra sahne hiç iki olmadı belki, ve dış.