Yaya üzüntüler

Otobüsün birine atladım, akbili çıkardım
Dedim ya büyüdüm, tam tarife iki virgül otuz
Gerçi bugün zam geldi,
Özür dilerim anadolu ajansı; -zam, dedim.

Gülmeye ramak kalmıştı dünlerden bir gün
Sonra gün bitti, uyudum.
-Gideceğim, dedim, gideceğim
Yol yetmedi, güzel bir şehre kaldırım yokmuş
Geri döndüm.
Büyümesem, akbilimdeki para da yeterdi
Yirmi kuruş eksik çıktı.
-Ağbey, dedim, beni indir
-Bakiye de yetersiz, zaman da
-İnsanlık da fondöten kokuyor
-Kimseden akbil rica edemem.

-Sen de hiç güzel bir yere gitmiyorsun zaten
-Aynı yolları binlerce kez dolaştık, klimasız
-Yeşil yok, her ışık aslında kırmızı
-Üzüntüler yaya geçti önümüzden, izledik.
-Her seferinde.
-İndir beni, yeşil yanmaz
-İki kilometreyi adım adım düşünceleyeyim
-Kırmızıya yakalanmadan.